SINTERKLAAS IN TOKYO

Ik me schoentje gezet onder de airconditioning, daar we geen openhaard hebben hier, grote Japanse winterpeen ernaast, wat denk je……helemaal niets. Dan realiseer je je weer dat je in Tokyo zit en dat met al die electrische hoogspannings kabels boven de grond het natuurlijk veel te gevaarlijk is voor de ouwe met zijn schimmel. Toch hadden we genoeg lekkerijen uit Holland opgestuurd gekregen om nog een klein sinterklaas gevoel te creeren, en het is misschien is het allemaal maar goed ook want dat rijmen in het Japans gaat me nog niet zo goed af.

Nee, zonder dollen, vandaag zitten we hier al ruim 3 maanden en heb ik heel wat van Tokyo gezien en geleerd. Een van de conclusies is dat Tokyo geen stad is maar een aglomeratie van een grote hoeveelheid steden. Shinjuku, Shibuya, Ikebukero, Ueno en ga zo maar door. Eigenlijk zijn dit wijknamen van Tokyo, maar als je uit de metro stapt en de wijk begint te verkennen, kom je er al snel achter dat ieder van deze metrohaltes groter is dan Amsterdam. Een voorbeeld: als we in Nederland de randstad als onze hoofdstad zouden benoemen zouden Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht als wijken kunnen worden benoemd. De metrohaltes waar ik het over heb zijn de stops die de Yamanote sen (sen = lijn) maakt. De Yamanote sen is een treinlijn die een grote ronde maakt om de metropolian area van Tokyo, zeg maar een Zoetermeer stadlijntje om de periferiek van Parijs. Op het bovenstaande plaatje zie je de licht groene circkel wat het traject van de Yamanote aangeeft. De rood gekeurde stop is waar wij wonen. Het plaatje bedekt enkel het centrum van Tokyo, en de treinlijnen van een enkele treinmaatschappij. Tokyo heeft namelijk meer dan 7 treinmaatschappijen en strekt tevens over een veel groter gebied dan op dit plaatje paste.
Na 3 maanden heb ik slecht 1 halte nog te bezichtigen. Alle andere heb ik reeds voor een of meerdere malen bezocht. Dit was slechts een kleine indruk en in iedere Yamanote stop is er meer dan een mensenleven voor nodig om alles te kunnen bekijken dan wel begrijpen. En als je je dan een beetje bekent begint te voelen in de desbetreffende wijk, je denkt hier en daar de leuke plekjes te kennen, dan wel de weg te weten, kun je altijd weer met een roltrap naar beneden om ondergronds een tweede wijk aan te treffen met inmense gebouwen, gangen, winkelcentra en andere commerciele activiteiten.
Kortom na 3 maanden nog niet verveeld en ik vraag me trouwens af hoe de kerstman dat gaat doen.


Over deze post

  • Print
  • PDF
  • Facebook
  • Twitter
  • RSS
  • Google Bookmarks
  • LinkedIn
  • Netvibes