Visite, bezoek, enzovoort
Heel veel visite in villa Isis deze dagen. *Alleen Lennie Kuhr heeft visite!!” zou er dan normaliter geroepen worden, maar Marit zit in London. Helaas moest zij 2 dagen eerder dan gepland reeds richting Engeland om te werken waardoor ze de laatste 2 dagen van het door ons hooggeacht bezoek, nl. haar broer Taco, moest missen. Taco was 10 dagen over om op de valreep voor de verhuizing richting Singapore nog een vleugje Tokyo mee te pakken. Na een zware jetlag en desondanks een flink aantal heftige regendagen hebben we met Taco mooie dingen kunnen doen. Voor de mensen die eens langs zijn geweest die weten dat je in onze buurt makkelijk een aantal dagen winkelend kunt doorbrengen maar ook Tokyo City View, Midtown, Roppongi nightlife, Shinjuku en Shibuya zijn volledig aanbod gekomen.
Hoogtepunten waren sterretje koppen bij Joel Robuchon en drankjes bij de “Lost in Translation” / New York Grill bar van het Park Hyatt. Verder hebben we de laatste dagen zonder Marit nog mooi weten in te vullen met vlees eten, daar we Taco toch wel onder de categorie carnivoor mogen plaatsen. Iets dat best grappig was bij het uitzoeken van restaurants toen Marit er nog was daar die vegetarisch is en de restaurants hier meer specialiteit restaurants zijn in vergelijking met Nederland waar er altijd wel een vegetarische of vlees optie op het menu te vinden is.
Om het bezoek af te toppen, en iets wat we al veel eerder hadden willen doen maar door de regen lastiger gemaakt werd, zijn Taco en ik de laatste dag naar “onze” club afgereisd. Onze club daarmee bedoel ik de Windsor Park Golf & Country club waar Marit en ik het afgelopen jaar lid zijn geweest en wij vele weekenden vertoefd hebben om de golfbaan aldaar onveilig te maken. Ondanks het feit dat we om 6 uur op moesten en met taxi’s, treinen en busjes om uiteindelijk om 10 uur te mogen afslaan, blijft deze prachtige baan de moeite waard. En waar het een eerste was voor Taco op deze club, zat ik erin met een afscheid sentiment. Omdat dit goed de laatste keer zou kunnen zijn dat ik op deze prachtige baan speelde. Helaas heb ik mijn laatste rondje op Windsor niet winnend af kunnen sluiten en moest ik op hole 16, van de prachtig met rode herfst blaadjes gedecoreerde baan, reeds Taco een handje geven. Toch ben ik er niet al te rouwig om omdat mijn tegenstander ergens rond handicap 4 zweeft. En het leukste van het alles was dat ik eindelijk eens wat tijd heb kunnen spenderen met mijn “schoonbroer”. Iet wat toch niet altijd even makkelijk is wanneer de afstand tussen de woonplaatsen toch aanzienlijk is en we daardoor bij de druk bezette kerstdiners niet altijd even veel tijd hebben om rustig met elkaar te praten. Het was top om Taco de omgeving te laten ervaren waar wij de afgelopen 2 jaar samen gespendeerd hebben en hopelijk zien we hem snel weer terug in Singapore.
P.S. fotos van het bezoek volgen snel….
