Schaatsen
Na terugkomst uit Nederland was het tijd om waar te maken wat er allemaal belooft was. AQ heeft een super goed jaar gedraaid afgelopen jaar, en dit jaar word nog veel beter maar dat betekend tegelijkertijd keihard werken. Zo was het dit weekend voor het eerst dit jaar dat ik mezelf een vrije dag kon permitteren. En om er zeker van te zijn dat je op zo’n vrije dag niet toch stiekem achter de computer kruipt of per ongeluk in de talloze emails word gezogen had ik toegezegd mee te gaan schaatsen met de NKK. De NKK of te wel de Nederlandse Kanto Kring, een Nederlandse club die in de Kanto regio van Japan voor een beetje Nederland zorgt binnen de Japanse cultuur, huurt jaarlijks een schaatsbaan af aan de voet van Mount Fuji.
Vrijdagavond heb ik de trein naar Yokohama genomen omdat ik bij Fie & Jasper zou blijven slapen die met de kinderen ook zouden gaan schaatsen de volgende dag. Aangekomen in Yokohama viel ik direct met mijn neus in de boter daar een van de kids van een van de Nederlandse families jarig was en zodoende de heleboel was opgetrommeld voor in de ene kamer het kinderfeestje en in de andere kamer de grote mensen dorst die een vrijdag met zich mee kan brengen. Vele Nederlandse expats wonen in Yokohama op 30 minuten van Tokyo. In Yokohama is de kwaliteit van het leven (voor gezinnetjes) beter, dat wil zeggen betere internationale scholen, rustigere wijken en wegen, meer ruimte en groen, maar tegelijkertijd uiteraard ook helemaal niets te doen. Na een korte dwaaltocht door de Yokodrama hills kon ik eindelijk aanschuiven voor een heerlijke Nasi met een Heineken, gevolgd door speculaas en dropjes met Senseo koffie.
Maar terug naar het hoofddoel het schaatsen. s’ochtends 7 uur op om rond 10′en de ijzers onder te kunnen binden en het klunen naar de schaatsbaan kon beginnen. Schaatsen heb ik zeker sinds mijn 15e of misschien wel langer niet gedaan, en dat was ook zeker te zien de eerste 10 minuten. Als een Bambi op doorlopers met de armen flink in de lucht zwaaiend was het eerste rondje niet echt een succes. Maar het is waar, schaatsen verleer je niet en tegen de tijd van het eerste startschot voor de onderlinge competitie schoot ik met een valse start uit de startblokken. Je begrijpt het, af en toe bijna ingehaald links en rechts en dan zit er maar een ding op: vals spelen! Af en toe een schouder duwtje, een beetje trekken, handje zand in de ogen of op het ijs….schaatsen is oorlog!
Heerlijke dag, in het zonnetje, uitzicht op Fujii, koek, zopie en erwtensoep, helemaal klaar voor de week die komen gaat.
